Zaczynamy od stelaża drewnianego. Wbite w ziemię patyki związujemy u szczytu w kształt podobny do indiańskiego tipi. Na samym spodzie układamy wysuszone naczynia.

Ułożone w stosik naczynia okładamy szczelnie drewnem.

Całość oklejamy grubym papierem (np. z worków po cemencie). Papier musi zostać dobrze zamoczony w rzadkiej glinie, przy czym nie może rozmoknąć gdyż będzie się darł. Na koniec wycinamy nożem otwory: kominowy u szczytu i palenisko u podstawy.

Piec zapalamy od dołu. Jeżeli istnieje taka konieczność możemy zapalić go jednocześnie z kilku stron. Szybkość wypału i temperaturę kontrolujemy poprzez regulację dostępu powietrza zmieniając wielkość otworów. Oczywiście "wyczucie" temperatury to kwestia doświadczenia.

Po kilku godzinach piec wygasa. Zapalony przed południem piec został otwarty wieczorem. Otwieranie odbywa się poprzez ścięcie stożka u samej podstawy.

Naczynia już wypalone. Nie da się zaprzeczyć, że jest w nich wiele pierwotnego uroku.